🌀 “आठवणींचा हिंदोळा” 🌀

नंदासूत प्रशांत रतिकांत लिंगडे कथा

मन हे लावून टाकणारे कविता

आठवणींच्या हिंदोळ्यावर,
मन माझे झुलते…
स्वप्न पाहिले नाही पुन्हा मी,
त्या स्वप्नात रमते…

अश्रू माझे जरी अबोल झाले,
नबोलता ही सर्व कळते…
दुःख तुझ्या अंतरीचे आपसुक,
माझ्या हृदयातून उमटते…

ना लाजणे कसले ही,
ना बोलणे कसले ही…
अंतरीच्या उमाळ्यात,
ना फुल फूलले कधीही…

तो गंध कोणता होता,
ती चाहूल कोणती होती…
अलगद सगळे बदलले,
ती चाल माझी नव्हती…
©️✍️
कवी
नंदासुत प्रशांत रतिकांत लिंगडे

नंदासूत प्रशांत रतिकांत लिंगडे

शेअर करा..

0 Comments

Inline Feedbacks

View all comments